Nie tracę nadziei

Najtrudniejsze pytania o dzisiejszy Kościół

Gdy tysiące Polaków odchodzą z Kościoła, mało kto pyta dlaczego. W rozmowach z kardynałem Grzegorzem Rysiem Karol Kleczka pyta o ludzi, których Kościół zgubił po drodze.

Dlaczego kobieta uciekająca przed przemocą męża ma w Kościele trudniej niż polityk z unieważnionym małżeństwem? Czemu z ambony lecą gromy na tych, którzy w kościele już się pojawili? Co bardziej oddala od Boga – grzech czy rozczarowanie?

Kardynał Ryś nie przyjmuje postawy rzecznika prasowego instytucji, ale jest towarzyszem tych, którzy mają wątpliwości. Pokazuje, że w Kościele najważniejsze są relacje – z Bogiem, a przede wszystkim z innymi ludźmi. Bo jeśli dziś nie widać Boga, to dlatego, że brakuje ludzi, którzy Go pokazują.

Każda z rozmów dotyka jednej z ran odchodzących: obojętności, niezrozumienia czyjejś sytuacji, odrzucenia ze względu na orientacją seksualną, zgorszenia instytucją czy rozczarowania samym Bogiem.

O Kościele, jego bolączkach i wyzwaniach na poważnie

„Nie tracę nadziei” to pierwsza książkowa rozmowa z kardynałem Grzegorzem Rysiem po tym, jak objął metropolię krakowską. Charyzmatyczny duszpasterz w rozmowie z redaktorem miesięcznika „Znak” Karolem Kleczką zastanawia się nad tym, czy współczesny Kościół umie jeszcze słuchać człowieka.

Słuchać i być słuchanym

Książka sama stanowi wyjątkowy przykład sztuki słuchania i dialogu: kardynał Ryś nie przyjmuje postawy rzecznika prasowego Kościoła, ale jest towarzyszem tych, którzy mają wątpliwości. Wypowiada się osobiście i na podstawie własnego doświadczenia, a Karol Kleczka nie obawia się konfrontować duchownego z trudnymi pytaniami. Rozmówcy nie ograniczają się jednak do publicystyki, mówienia o sprawach bieżących, ale sięgają głębiej.

Najtrudniejsze pytania o Kościół i chrześcijaństwo

To książka, która zachęca do własnego namysłu nad znaczeniem chrześcijaństwa w obliczu wyzwań współczesności. Przede wszystkim zaś pokazuje wartość relacji – z Bogiem, ale też z drugim człowiekiem, w którym mamy szansę Boga spotkać. Przyświeca jej pytanie, czemu tę szansę tracimy i jak możemy ją odzyskać, tak żeby przy okazji budować własną nadzieję, wiarę i człowieczeństwo.

Nie tylko dla fanów kardynała Grzegorza Rysia

Kardynał Grzegorz Ryś jest wspaniałym mówcą – znanym z daru mówienia prosto i przejmująco o sprawach Bożych i ludzkich. „Nie tracę nadziei” pokazuje, że jest też doskonałym rozmówcą: uczciwym, szczerym, słuchającym. Wszystko to sprawia, że książka ta jest lekturą obowiązkową dla wszystkich zainteresowanych (także krytycznie) życiem Kościoła oraz sensem chrześcijańskiego przesłania.

*

Kardynał Timothy Radcliffe mówił na synodzie, że jest takie stare angielskie przysłowie: „Pan Bóg dał człowiekowi dwoje uszu i jedną gębę”. My bardzo chętnie odwracamy te proporcje – i gadamy nawet nie dwa razy więcej, tylko pewnie dziesięć razy więcej, niż słuchamy. I tu jest źródło wszystkich kłopotów.

Mówi się, że arcybiskup jest wcieleniem instytucji Kościoła, że tam gdzie biskup, tam jest Kościół, ale los diecezji tak naprawdę zależy od tego, jak traktuje się grono „maluczkich”.

(kard. Grzegorz Ryś, fragmenty książki)