Kościół Święty a synagoga szatana

Masoneria w nauczaniu i doświadczeniu katolickim!

Określenie „synagoga szatana” pochodzi z Apokalipsa św. Jana (Ap 2,9; 3,9) i odnosi się do części Żydów ze Smyrny i Filadelfii, którzy w I wieku po Chr. prześladowali i zwalczali pierwsze wspólnoty chrześcijańskie, stając się narzędziem w rękach diabła.

W kontekście tajnych stowarzyszeń wyrażenia „synagoga szatana” użył bł. Pius IX w encyklice Etsi multa luctuosa z 1873 roku. Wikariusz Chrystusa napiętnował w ten sposób masonerię, którą obwiniał za trzy kampanie skierowane wówczas przeciw Kościołowi: Kulturkampf w Cesarstwie Niemieckim, zlikwidowanie Uniwersytetu Gregoriańskiego przez władze po zjednoczeniu Włoch oraz ruch antyklerykalny w Szwajcarii.

Tekst niniejszy jest skromną próbą prezentacji tradycyjnego nauczania Kościoła na temat masonerii, ze szczególnym uwzględnieniem nauczania papieskiego – od Klemensa XII do Piusa XI. Jeśli przy okazji uchyli on rąbka jej mrocznej tajemnicy, to nie dla sensacji – ale ku przestrodze dusz.