Jestem w Kościele Przewodnik po liturgii

Mały, podręczny pomocnik dla każdego dorosłego katolika w temacie Eucharystii i liturgii. Idealna forma pomocy w prawidłowym przeżywaniu duchowym Mszy Świętej. Publikacja jasno tłumaczy gesty, słowa i symbole liturgiczne. Pozwala poznać i zrozumieć zawiłości przygotowania do Eucharystii i odkrywania w niej obecności Jezusa, wyjaśnia funkcje liturgiczne, doksologię i obrzędy Komunii Świętej.

Lektura obowiązkowa dla zaangażowanych i wierzących, których jednoczy Eucharystia. Odkryj krok po kroku tajemnice Mszy Świętej.

 

Dlaczego warto kupić tę książkę?

·         Świetne narzędzie dla każdego katolika do pogłebienia swojej wiedzy w temacie liturgii – pomaga wyjaśnić znaczenie symboliki i jej poszczegolnych elementów.

·         Pomoc duszpasterska dla księży, do wykorzystania np.   w czasie kolędowania.

·         Publikacja w jasny i prosty sposób wprowadza nas w tematykę misterium Mszy Świętej.

 

ks. Krzysztof Skowroński – kapłan Archidiecezji Poznańskiej, proboszcz parafii pw. św. Stanisława Kostki w Poznaniu.

 

Od autora

Kościół żyje dzięki Eucharystii, wzrasta i owocuje dzięki Eucharystii. Grozi nam jednak, zarówno wiernym, jak i kapłanom, że przyzwyczaimy się do „Wielkiej Tajemnicy Wiary”.
Z moich obserwacji i rozmów wynika, że parafianie, wierni bardzo potrzebują katechez czy homilii mistagogicznych, które będą wprowadzały w misterium przeżywanych obrzędów.

 

WYBRANY FRAGMENT:

Liturgia to przedsmak nieba, to wspólne dzieło Boga i nasze. Bóg daje nam się cały pod osłoną znaków, a jaki powinien być nasz udział? Sobór Watykański II wyraził to w czterech słowach. Nasze uczestnictwo w liturgii ma być świadome, czynne, pełne i owocne.

a) świadome uczestnictwo. Uczestniczę świadomie, gdy wiem w czym uczestniczę, rozumiem znaki, gesty i słowa (rozum), gdy przeżywam liturgię z wiarą i miłością (serce, dusza).

b) czynne uczestnictwo. Na liturgii można być widzem, słuchaczem, ale to nie wystarczy. Bogu, który daje nam się cały powinniśmy dać swoje ciało – ręce, nogi, głowę, język, oczy, uszy –  a więc czynnie wykonywać wszystko, co przewiduje liturgia. Podobnie jak na zabawie można podpierać ściany, a można mieć pełną radość uczestnicząc w niej czynnie.

c) pełne uczestnictwo. Aby udział był pełny, uczestnicy zgromadzenia muszą wejść w Komunię eucharystyczną. Komunia oznacza zjednoczenie. W chwili, gdy człowiek przyjmuje Chrystusa, jednoczy się z Nim, z Jego dziełem odkupienia oraz jedyną i niepowtarzalną Ofiarą. Pan Jezus wtedy nas zbawia, czyli oczyszcza z grzechów i daje swoje życie.

d) owocne uczestnictwo. Nasz świadomy, czynny i pełny udział w liturgii Kościoła winien znajdować swoje zwieńczenie w życiu. Z liturgii wypływa pragnienie miłości i służby innym ludziom. W pewnym kościele, gdy wierni wchodzą do niego, czytają słowa: „Wchodzisz tutaj, aby kochać Boga”. Wychodząc z kościoła czytają inne słowa: „Wychodzisz stąd, by kochać drugiego człowieka”. To owocne uczestnictwo ma się wyrazić również w liturgii domowej, w naszych rodzinach, gdzie tworzymy Kościół domowy, najmniejszą cząstkę Kościoła Powszechnego.

Św. Jan Paweł II za Vaticanum II powtarzał często, że „liturgia jest źródłem i szczytem całego życia chrześcijańskiego”. Stąd czerpiemy, jak ze źródła, wszelkie łaski potrzebne do wiecznego zbawienia i to jest szczyt, czyli maksimum możliwości zjednoczenia człowieka z Bogiem na ziemi, to Mount Everest dla chrześcijanina.